Poliüretan

Poliüretan

Poliüretan; 1937 yılında Otto Bayer ve çalışma arkadaşları tarafından bulunan, karbamat bağlantıları içeren organik üniteler zincirinden oluşan polimerlerdir. Yoğunluğu çok düşük cam, vernik, kauçuk veya köpük görünüşündeki lastiğe benzeyen maddedir. PIR (Poliizosiyanurat) poliüretan sistemin kompozit sandviç paneller için yanmazlık derecesi geliştirilmiş halidir.

Poliüretan düzgün bir köpük yapısına sahiptir, yapısındaki hücrelerin % 90-95 i kapalıdır. Bu durum poliüretanların ısı tutuculuğunun mükemmel olmasını, yani dünyada bilinen en iyi yalıtkan olmasını sağlar.

Kullanım yoğunluğu 30-40 kg/m3 ile 1200 kg/m3 arasında üretilebilmektedir.
Poliüretanlar kapalı hücre yapısına sahip olmasına rağmen iyi derecede ses yalıtımı da sağlamaktadır.
Poliüretanlar iyi bir yapışma özelliğine sahiptirler. Uygulanan hemen her yüzeye yapışırlar.
B3 yanmazlık sınıfında olmalarına karşın bazı katkılarla B2 ve B1 ve hatta A sınıfı yanmazlık düzeyine çekilebilirler.
Poliüretanlar yüksek boyutsal kararlılığa sahiptirler. -30 ile +80 °C arasında hiçbir genleşme göstermediği gibi yapıştığı yüzeyden ayrılmazlar.
Poliüretan dış cephe malzemeleri, bilinen sıva türlerinin içerdiği kimyasalları içermediğinden dış cephe boyaları çok daha uzun ömürlü olur, renkleri daha canlı kalır, dış iklim şartlarına daha mukavim olur.
Su emme özelliği bulunmaz.
İçinde bakteri üremez.